Bizantyjski audyt

Może jestem przesadnym optymistą, ale wydaje mi się, że „audyt”, szykowany przez PiS na propagandową bombę, okazał się zmokłym kapiszonem. Wziąłem to słowo w cudzysłów, bo słowo „audyt” rezerwuję dla drobiazgowych rozliczeń, przeprowadzanych z zachowaniem ustalonych procedur, zakończonych wreszcie pisemnym raportem – tymczasem tutaj mieliśmy tylko klasyczną „śmierdziuchę”, pełną niejasnych insynuacji, ubogą w konkrety.

Powód do optymizmu widzę głównie w tym, że to nie chwyciło. Przeglądam prawicową blogosferę – i tym razem nie widziałem fali kaczystów z entuzjazmem powtarzających „przekaz dnia” z Nowogrodzkiej. Mało kogo to obeszło, nawet w kwestii tzw. „inwigilacji blogerów” (o czym za chwilę).

Podobnie było podczas poprzedniego takiego głupkowatego happeningu, gdy ówczesny komendant głowny policji próbował oczerniać swojego poprzednika, demonstrując rzekomy „bizantyjski przepych”: czyli prysznic, rozkładaną kanapę z ikei i zestaw do telekonferencji.

Skończyło się pośmiewiskiem, podobnie jak superkrótka kariera owego komendanta – to dygresja, ale to jest dopiero żałosne, że mamy się czuć bezpieczniej dzięki specustawom nadającym służbom dyktatorskie uprawnienia, a tymczasem oni mają nawet problem z nieumoczonymi kandydatami na kierownicze stanowiska w nich.

Prawicowych blogerów niespecjalnie nawet wzmożyła zagadkowa i niekonkretna (jak zawsze) wzmianka o inwigilowaniu blogerów serwisu Salon24. Kiedyś wzbudziłoby to w tym serwisie wielką chryję, teraz ograniczyło się do niemrawych debat na kilku blogaskach.

Pamiętam „obrońców krzyża” w Salonie24 – i pewnie pamiętają ich też niedobitki wciąż wierne temu serwisowi. Jego dzisiejszy opłakany stan to w dużej mierze ich zasługa.

Rozłamy zdarzały się tam już wcześniej (przypomnę „blogmedia” i „tekstowisko”), ale po katastrofie smoleńskiej to się mnożyło jak komórki HeLa. Uaktywnili się strasznie dziwni ludzie, snujący coraz dziwniejsze teorie spiskowe – w których najdziwniejszą z dziwnych była „hipoteza dwóch miejsc”.

Odeszli i zaczęli szaleć w odpryskowym serwisie „Nowy Ekran”, który szybko przestał istnieć. Część wróciła do Salonu, część kontynuowała w kolejnych serwisach odpryskowych, ale wielu prawicowych blogerów do dziś się nienawidzi z powodu tamtych rozłamów.

Tamci najwięksi radykałowie oskarżali PiS o próbę ukrycia prawdziwego zamachu. Nazywali polityków PiS „maskirowką” i atakowali ich prymitywnymi środkami, np. przekręcając nazwiska.

Co się dziwić, w prawicowej blogosferze a dowód na zamach uznano w pewnym momencie to, że nazwiska Komorowskiego, Arabskiego i Tuska układają się w skrót „KAT”. Dowód przedziwny, ale w sumie równie dobry jak „piii-fiuu” czy Gmyz o trotylu.

W tym środowisku zupełnie serio rozważano sięgnięcie po nielegalne środki w walce z „maskirowką”. Jeden z blogerów (który potem chyba zniknął?) proponował na przykład „obywatelskie ekshumacje”.

Ciężko będzie dziś to znaleźć, bo większość tych blogów już nie istnieje. Przestały istnieć całe platformy, a na tych co zostały, swój dorobek wykasowali sami blogerzy z powodu kolejnej kłótni czy rozłamu. Zapewne najbogatszym repozytorium ówczesnego wariactwa krzyżowo-smoleńskiego jest szyderczy blog Dlaczego Nie Napalm.

Nie zdziwiłbym się, gdyby się okazało, że najwięksi rozrabiacy w tym środowisku byli inspirowani przez Rosję. Niezależnie od tego uważam, że blogerzy nawołujący do przestępstwa (typu „obywatelskie ekshumacje”) powinni być na dyskretnym oku służb. Zdaje się, że ten pogląd podziela choć część niedobitków na Salonie24, stąd niewielkie zainteresowanie tą kwestią.

Nie jestem aż takim optymistą, by twierdzić, że PiS już zaczął przegrywać, czy coś w tym guście – ale wygląda na to, że ich Blitzkrieg wytracił impet. Rok temu byli w stanie „przekonywać nieprzekonanych”. Już to stracili.

Może gdyby ten „audyt” zawierał jakieś sensowne, udokumentowane oskarżenia, byłoby jak rok temu. Ale dotarli tylko do swoich zdeklarowanych zwolenników, reszta będzie się teraz chichrać z kłamstw o złotym mercedesie.

Obserwuj RSS dla wpisu.

Zostaw komentarz